Foto do Sea Diamond a vista de paxaro.
Pensar que estiven nel ainda non hai un ano. É curiosa a sensación de non poder voltar. De que marche algo que nunca máis se poderá ver, tocar, pisar. O home faise a sí mesmo polas súas vivencias, polo rastro que deixa no seu ronsel de experiencias. É ben curioso.
Maniobra de simulacro
previa á saida do cruceiro
...
...
...
O Sea Diamond afundindo hai uns días frente a costa de Santorini en Grecia.




4 comentarios:
este blog es muy chungo...
muy muy...
yo no entender bien por qué lo haces, además de por perder tu valioso tiempo...
Y eres un pesado con el tema del barquito!!!
Este blog tén que ir a máis. Así que síguelle dando a cabeza e gravando neste caderno dixital os rexistros sensoriais do teu ser que consideres oportunos e salientables.
Dios! Ya sé por qué algunos son amigos...Debe de ser por el aire del norte...
hola xil!!!!k pasa??jajaja...nn acertas na vida kn sn!!jejej weno vouxo dcir sn a coty d 4a jejjeje ek m deu a pgna o moran e veñote visitar jijiji k bn estan as fotos e!!jejje tesm k dcir dnd cmpraxs ese gorrito tan xulo!!!xd.weno pos na k xe vaia mu bn e k tms k facr karaoke ants d k akabe o cole!!!!
bsts coty$$~~~~~~~~~~~~~~~~
Publicar un comentario